Ίδρυμα Θρακικής Τέχνης & Παράδοσης: Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση λόγου με θέμα «Γιατί αξίζει να μαθαίνουμε ιστορία; Η δεκαετία του 1940 και ο πόλεμος της μνήμης», με ομιλητή τον Δρ. Ραϋμόνδο Αλβανό
Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 24 Απριλίου 2026, στην Καπναποθήκη «Π», η εκδήλωση λόγου με θέμα «Γιατί αξίζει να μαθαίνουμε ιστορία; Η δεκαετία του 1940 και ο πόλεμος της μνήμης», με προσκεκλημένο ομιλητή τον Δρ. Ραϋμόνδο Αλβανό, πολιτικό επιστήμονα, ερευνητή της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας και συγγραφέα. Την εκδήλωση διοργάνωσαν το Ίδρυμα Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης και το διεπιστημονικό πρόγραμμα Δράσεις Ιστορίας Μνήμης Πολιτισμού, με την υποστήριξη της πλατφόρμας mnemonikon.gr, των Εκδόσεων Επίκεντρο και του Συλλόγου Φίλων του ΙΘΤΠ.
Ο Ραϋμόνδος Αλβανός έχει συνδέσει την επιστημονική και δημόσια παρουσία του με τη σύγχρονη κατανόηση του Εμφυλίου. Έχει διατελέσει επιστημονικός υπεύθυνος στο Πάρκο Εθνικής Συμφιλίωσης στον Γράμμο, υπό την εποπτεία του Ιδρύματος της Βουλής των Ελλήνων για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία, ενώ η εμπειρία του εκεί αποτέλεσε τη βάση για το βιβλίο του «Ο ελληνικός εμφύλιος: Μνήμες σε πόλεμο και σύγχρονες πολιτικές ταυτότητες» (Επίκεντρο, 2023).
Στο επίκεντρο της ομιλίας βρέθηκε η δεκαετία του 1940 ως ανοιχτό πεδίο μνήμης, ερμηνειών και δημόσιων συγκρούσεων. Ο Ραϋμόνδος Αλβανός ανέδειξε ότι η Ιστορία δεν αποτελεί απλή συσσώρευση γνώσεων για το παρελθόν, αλλά τρόπο κατανόησης του παρόντος και μορφή συλλογικής αυτογνωσίας. Ανέδειξε το ότι, «η ταυτότητα δεν είναι μια απλή κατάσταση των ανθρώπων, αλλά αναγκαιότητα, η οποία επηρεάζεται από μνήμες του παρελθόντος».
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στο ερώτημα «πότε και πώς άρχισε ο Εμφύλιος, καθώς και στο γεγονός ότι η σύγκρουση δεν μπορεί να κατανοηθεί μόνο ως στρατιωτικό ή πολιτικό γεγονός».
Στο επίκεντρο της ομιλίας τέθηκε το δύσκολο ερώτημα της συμφιλίωσης και της ανάγκης υπερβάσεως των πολωτικών αναγνώσεων, χωρίς αποσιωπήσεις και απλουστεύσεις.
Στο πλαίσιο της εκδήλωσης, ο Νίκος Κοσμίδης, υπεύθυνος του προγράμματος Δράσεις Ιστορίας Μνήμης Πολιτισμού, συνέδεσε τη θεματική της με το ευρύτερο πεδίο της δημόσιας μνήμης. Αναφέρθηκε στον Εμφύλιο ως τραύμα και ως σιωπή που διαπερνά ακόμη τον οικογενειακό και κοινωνικό ιστό, σημειώνοντας ότι η προσέγγιση αυτής της δύσκολης ιστορικής κληρονομιάς αποτελεί ηθική και κοινωνική ευθύνη απέναντι στα θύματα και στους ανθρώπους που βίωσαν το τραύμα του εμφύλιου σπαραγμού.
Ακολούθησε συζήτηση με το κοινό, για τη σχέση ιστορίας και μνήμης, τη δυσκολία προσέγγισης του Εμφυλίου στη δημόσια σφαίρα, τον ρόλο της εκπαίδευσης και τον τρόπο με τον οποίο η ιστορική γνώση μπορεί να συμβάλει στην κατανόηση των διαιρέσεων που εξακολουθούν να επηρεάζουν την ελληνική κοινωνία. Μέσα από την ομιλία και τη συζήτηση αναδείχθηκε ότι η μνήμη του Εμφυλίου, επηρεάζει ακόμη και σήμερα την ελληνική κοινωνία και ότι απαιτείται προσπάθεια για να εξαλειφθούν πλήρως οι πληγές που άφησε πίσω του.
fthrace.gr