Μπερρήν Nτελή : “Στη Ξάνθη δεν χρειαζόμαστε άλλες ανακοινώσεις . Χρειαζόμαστε αριθμούς και ημερομηνίες…”
Στην Ξάνθη το βλέπουμε καθημερινά.
Τα παιδιά μας σπουδάζουν, αλλά δεν βρίσκουν λόγο να επιστρέψουν. Επιχειρήσεις ξεκινούν, μένουν μικρές για χρόνια, δεν προλαβαίνουν ποτέ να μεγαλώσουν. Και οι μισθοί έχουν μείνει εκεί που τους άφησε η κρίση.
Στις 14 Μαΐου η μελέτη του ΙΟΒΕ έβαλε τα νούμερα κάτω από το μικροσκόπιο. Αυτό που ζούμε καθημερινά εδώ στη Θράκη, το επιβεβαιώνει με στοιχεία Eurostat ένας από τους πιο σοβαρούς οικονομικούς θεσμούς της χώρας.
Η παραγωγικότητα της εργασίας στην Ελλάδα το 2024 έχει επιστρέψει περίπου στα επίπεδα του 2000. Δηλαδή ύστερα από είκοσι τέσσερα χρόνια, η χώρα δεν έχει προχωρήσει ουσιαστικά καθόλου. Η μέση παραγωγικότητα έχει φτάσει στο 54% του ευρωπαϊκού μέσου όρου ανά εργαζόμενο και μόλις στο 43% ανά ώρα εργασίας. Με απλά λόγια, ο Έλληνας εργαζόμενος δουλεύει περισσότερες ώρες από τους περισσότερους Ευρωπαίους και παράγει σχεδόν τη μισή αξία.
Στο μεταξύ, η κυβέρνηση μιλάει εδώ και εφτά χρόνια για «ανάκαμψη» και «success story». Ας δούμε τι λέει η μελέτη συγκεκριμένα για την Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, στην οποία ανήκει ο Νομός Ξάνθης.
Στην περίοδο 2017-2023, την περίοδο της δήθεν ανάκαμψης, η παραγωγικότητα της εργασίας στην περιφέρειά μας υποχωρούσε κατά 0,6% κάθε χρόνο. Επτά χρόνια, μηδέν ανάκαμψη. Την ίδια στιγμή η ΕΕ-27 κέρδιζε 0,4% κάθε χρόνο. Η απόσταση από την Ευρώπη μεγάλωσε όση ώρα ο πρωθυπουργός μιλούσε για επιτυχίες.
Και υπάρχει στη μελέτη ένα ακόμα νούμερο που πρέπει να το δείτε. Στην ίδια επταετία, η Δυτική Μακεδονία κατέγραψε πτώση παραγωγικότητας 4,3% κάθε χρόνο. Είναι μακράν η μεγαλύτερη υποχώρηση από οποιαδήποτε άλλη περιφέρεια της χώρας. Δεν είναι τυχαίο, ούτε φυσικό φαινόμενο. Είναι αυτό που παθαίνει μία περιοχή όταν η κυβέρνηση κλείνει βιαστικά έναν παραγωγικό κλάδο –την απολιγνιτοποίηση– χωρίς σοβαρό σχέδιο μετάβασης.
Δεν προετοίμασαν εναλλακτικές θέσεις εργασίας ούτε ουσιαστική στήριξη στις τοπικές επιχειρήσεις, και το πλάνο ανασυγκρότησης της παραγωγικής βάσης δεν παρουσιάστηκε ποτέ. Άφησαν την περιφέρεια να συρρικνωθεί μόνη της.
Αυτό δεν είναι μακρινό από εμάς στη Ξάνθη. Είναι καμπανάκι.
Γιατί όμως γενικά η ελληνική οικονομία στέκεται σε αυτή την στασιμότητα; Η μελέτη δίνει συγκεκριμένες απαντήσεις:
1. Tο μέγεθος: Το 95% των ελληνικών επιχειρήσεων απασχολεί λιγότερους από εννέα εργαζομένους. Είμαστε μια χώρα μικρών επιχειρήσεων που δύσκολα κάνουν επένδυση και ακόμα πιο δύσκολα προλαβαίνουν να μεγαλώσουν.
2. Tο κεφάλαιο που έχει στα χέρια του ο Έλληνας εργαζόμενος: 94 χιλιάδες ευρώ ανά εργαζόμενο στην Ελλάδα, έναντι 217 χιλιάδων ευρώ στην Ε.Ε. Λιγότερα μηχανήματα, παλιότερος εξοπλισμός και υστέρηση σε τεχνολογικές υποδομές. Πώς να παραγάγει την ίδια αξία;
3. Oι επενδύσεις που έρχονται στη χώρα: Κατευθύνονται κυρίως στο real estate και στον τουρισμό. Στη μεταποίηση και στις νέες τεχνολογίες, εκεί που στήνεται πραγματική παραγωγική βάση, μένουν πολύ πίσω.
Αυτή είναι η εικόνα μιας χώρας που τρέχει χωρίς σχέδιο. Και όταν δεν υπάρχει σχέδιο σε εθνικό επίπεδο, η Δυτική Μακεδονία δείχνει τι μπορεί να σου συμβεί ως περιφέρεια. Η Ανατολική Μακεδονία και Θράκη δείχνει τι σου συμβαίνει σιωπηλά κάθε χρόνο όταν η Αθήνα γιορτάζει.
Το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ που παρουσίασε ο Νίκος Ανδρουλάκης από τη ΔΕΘ τοποθετεί την παραγωγικότητα στον πυρήνα της εθνικής στρατηγικής. Στόχος είναι η ελληνική παραγωγικότητα να φτάσει στο 75% του ευρωπαϊκού μέσου όρου σε μία δεκαετία. Όχι με ευχολόγια, με συγκεκριμένα εργαλεία.
>Στήριξη μικρομεσαίων επιχειρήσεων με 120 δόσεις για οφειλές σε εφορία και ασφαλιστικά ταμεία, διαγραφή προστίμων για τους συνεπείς και αύξηση του ορίου απαλλαγής από ΦΠΑ στις 20.000 ευρώ από τις 10.000 που ισχύουν σήμερα.
>Σταθερό φορολογικό πλαίσιο, με συμβάσεις φορολογικής σταθερότητας για στρατηγικές επενδύσεις και τιμαριθμική προσαρμογή της φορολογικής κλίμακας ώστε να πάψει η κρυφή αύξηση φόρου από τον πληθωρισμό.
>Ενοποίηση των χρηματοδοτικών εργαλείων που σήμερα είναι σπασμένα σε ΕΣΠΑ, Ταμείο Ανάκαμψης και Αναπτυξιακό Νόμο.
>Δώδεκα σχέδια περιφερειακής ανάπτυξης, ένα για κάθε περιφέρεια, με δική του εξειδίκευση και δικό του χρονοδιάγραμμα.
>Πάγωμα της Golden Visa και αυστηρότερος έλεγχος της παραμεθόριας, ώστε τα ξένα κεφάλαια να πάνε σε παραγωγή και όχι σε αγορά της ελληνικής γης.
Έχω όμως ερωτήματα συγκεκριμένα, που η κυβέρνηση χρωστάει απαντήσεις στους πολίτες του Νομού Ξάνθης.
Πού είναι το ειδικό σχέδιο ανασυγκρότησης για την Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης; Όχι δηλώσεις, σχέδιο με προϋπολογισμό και χρονοδιάγραμμα υλοποίησης.
Σε ποιο τρίμηνο του 2026 θα παρουσιαστεί δέσμη μέτρων για τη μεταποίηση στη Θράκη, με συγκεκριμένα κίνητρα για νέες παραγωγικές επενδύσεις;
Πόσα κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης έχουν φτάσει σε επιχειρήσεις του Νομού Ξάνθης μέχρι σήμερα και πόσα μένει να εκταμιευθούν στους επόμενους δώδεκα μήνες;
Στη Ξάνθη δεν χρειαζόμαστε άλλες ανακοινώσεις . Χρειαζόμαστε αριθμούς και ημερομηνίες. Γιατί η Δυτική Μακεδονία μάς έχει δείξει ήδη τι παθαίνει μία περιοχή όταν αφήνεται χωρίς σχέδιο. Και η Θράκη το έχει πληρώσει αρκετές φορές στην ιστορία της για να δεχτεί να το ξαναπληρώσει.