Πώς η Κίνα γίνεται η κορυφαία πυρηνική δύναμη στον κόσμο – Ο «Τεχνητός Ήλιος» σβήνει τις ΗΠΑ!

Το πετρέλαιο υπήρξε η βασική αιτία πολέμων τον 20ό αιώνα. Στον 21ο αιώνα, όμως, η ηλεκτρική ενέργεια για τα κέντρα δεδομένων εξελίσσεται στον πιο πολύτιμο και σπάνιο πόρο.
Η ραγδαία ανάπτυξη της Τεχνητής Νοημοσύνης, η οποία απαιτεί τεράστια υπολογιστική ισχύ, συνέπεσε χρονικά με τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή.
Έτσι κατέστη σαφές ότι η ενεργειακή ασφάλεια δεν μπορεί πλέον να εξαρτάται ούτε από τις διαθέσεις της φύσης ούτε από τις διακυμάνσεις των παραγωγών πετρελαίου.
Αυτό το αντιλήφθηκαν και οι δύο μεγαλύτεροι εισαγωγείς πετρελαίου στον κόσμο: οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Κίνα.
Ωστόσο, οι στρατηγικές τους διαφέρουν ριζικά.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες προσπαθούν να διατηρήσουν την ηγετική τους θέση στον παγκόσμιο ενεργειακό τομέα βασιζόμενες σε προηγμένα τεχνολογικά επιτεύγματα και υπάρχουσες πατέντες.
Αντίθετα, η Κίνα έχει ξεκινήσει το μεγαλύτερο πρόγραμμα κατασκευής πυρηνικών αντιδραστήρων στην ιστορία της ανθρωπότητας, ενώ παράλληλα δηλώνει ότι θα προχωρήσει μέσα στα επόμενα χρόνια και στην ανάπτυξη σταθμών παραγωγής ενέργειας από σύντηξη.

Πυρηνικοί σταθμοί στην υπηρεσία των νευρωνικών δικτύων
Για μεγάλο διάστημα, οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν ο αδιαμφισβήτητος ηγέτης στην ειρηνική αξιοποίηση της πυρηνικής ενέργειας.
Διαθέτουν ακόμη τον μεγαλύτερο στόλο εμπορικών πυρηνικών αντιδραστήρων στον κόσμο, όμως οι περισσότερες μονάδες είναι παλαιές.
Από το 1996 έχουν τεθεί σε λειτουργία μόλις τρεις νέοι αντιδραστήρες.
Η Κίνα, από την άλλη, κατασκευάζει αντιδραστήρες με εντυπωσιακό ρυθμό.
Σήμερα αντιστοιχεί σχεδόν στο ήμισυ όλων των πυρηνικών μονάδων που βρίσκονται υπό κατασκευή παγκοσμίως, με 36 αντιδραστήρες να χτίζονται αυτή τη στιγμή.
Σύμφωνα με προβλέψεις της εταιρείας αναλύσεων Gavekal Technologies, η Κίνα αναμένεται να φτάσει τις Ηνωμένες Πολιτείες σε αριθμό λειτουργικών πυρηνικών σταθμών μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια.
Παράλληλα, έχει τεθεί στόχος για αύξηση της εγκατεστημένης πυρηνικής ισχύος στα 110 GW έως το 2030.
Για σύγκριση, η πυρηνική ισχύς της Ρωσίας είναι λίγο κάτω από τα 30 GW.

Η παγίδα του πλάσματος
Ωστόσο, η πυρηνική ενέργεια ενδέχεται στο μέλλον να θεωρείται τόσο παρωχημένη όσο οι ατμομηχανές ή οι ξυλόσομπες.
Το μεγάλο όραμα της επιστήμης είναι η ελεγχόμενη θερμοπυρηνική σύντηξη — η ίδια διαδικασία που τροφοδοτεί τον Ήλιο και τα άστρα.
Σε αντίθεση με τους συμβατικούς πυρηνικούς σταθμούς, οι αντιδραστήρες σύντηξης δεν παράγουν μακρόβια ραδιενεργά απόβλητα και χρησιμοποιούν ως καύσιμο ισότοπα υδρογόνου, όπως δευτέριο και τρίτιο, τα οποία μπορούν να εξαχθούν ακόμη και από το νερό.
Όποιος καταφέρει να κατασκευάσει τον πρώτο εμπορικό αντιδραστήρα σύντηξης θα αποκτήσει πρόσβαση σε μια σχεδόν ανεξάντλητη και καθαρή πηγή ενέργειας.
Η Κίνα επενδύει ήδη δυναμικά σε αυτόν τον τομέα, με σημαντική χρηματοδότηση τόσο από το κράτος όσο και από ιδιωτικά κεφάλαια.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η νεοφυής εταιρεία Startorus Fusion, με έδρα το Xian.
Η εταιρεία συγκέντρωσε περίπου 1 δισεκατομμύριο γιουάν (περίπου 143 εκατομμύρια δολάρια), καταγράφοντας ρεκόρ για τον ιδιωτικό τομέα σύντηξης στην Κίνα.
Σημαντική χρηματοδότηση, περίπου 400 εκατομμυρίων γιουάν, προήλθε από κρατικά κεφάλαια της Σαγκάης.
Σύμφωνα με τον διευθύνοντα σύμβουλο Chen Rui, περισσότεροι από 50 επενδυτές συμμετέχουν ήδη στο εγχείρημα.
Τα κεφάλαια αυτά προορίζονται για την ανάπτυξη αντιδραστήρα σύντηξης νέας γενιάς, με στόχο τη δημιουργία πιλοτικού βιομηχανικού σταθμού έως το 2032.
Παράλληλα, και άλλες εταιρείες, όπως η Supermag New Energy, συγκεντρώνουν σημαντικές επενδύσεις για την ανάπτυξη υπεραγώγιμων μαγνητών, απαραίτητων για τον εγκλωβισμό του θερμού πλάσματος.

Μέσα στον «τεχνητό Ήλιο»
Η Κίνα διαθέτει ήδη ερευνητικούς αντιδραστήρες σύντηξης. Ένας από αυτούς βρίσκεται στο Langfang, στην επαρχία Hebei, σε μικρή απόσταση από το Πεκίνο.
Πρόκειται για έναν tokamak — μια συσκευή που χρησιμοποιεί ισχυρά μαγνητικά πεδία για να περιορίσει και να συγκρατήσει το ιονισμένο αέριο υδρογόνο (πλάσμα) σε σχήμα δακτυλίου.
Υπό αυτές τις συνθήκες, οι πυρήνες υδρογόνου μπορούν να συντηχθούν, απελευθερώνοντας τεράστιες ποσότητες ενέργειας.
«Στόχος μας είναι να θερμάνουμε το πλάσμα στους 100 εκατομμύρια βαθμούς Κελσίου», αναφέρει ο επικεφαλής μηχανικός του έργου, Yang Yuanming.
Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος, αυτή η θερμοκρασία είναι περίπου έξι φορές υψηλότερη από εκείνη του πυρήνα του Ήλιου.
Σε τέτοιες ακραίες συνθήκες, τα άτομα υδρογόνου συντήκονται και σχηματίζουν ήλιο, απελευθερώνοντας τεράστια ποσά ενέργειας.
Η θεωρητική απόδοση των αντιδραστήρων σύντηξης μπορεί να φτάσει έως και το 45%, ποσοστό σημαντικά υψηλότερο από αυτό των πιο προηγμένων συμβατικών πυρηνικών αντιδραστήρων.
Η πρόκληση είναι τεράστια — αλλά το διακύβευμα ακόμη μεγαλύτερο.

Πηγή: bankingnews.gr