Όταν ο έφηβος απομακρύνεται, αποφύγετε αυτό το συχνό λάθος

Όταν ο έφηβος απομακρύνεται, αποφύγετε αυτό το συχνό λάθος

Η εφηβεία είναι μια περίοδος που φέρνει σημαντικές αλλαγές στη σχέση ανάμεσα στους γονείς και τα παιδιά. Οι συζητήσεις μπορεί να μειώνονται, οι απαντήσεις να περιορίζονται σε λίγες λέξεις, ενώ οι φίλοι και ο προσωπικός χώρος αποκτούν ολοένα μεγαλύτερη σημασία. Ένα παιδί που παλαιότερα μοιραζόταν σχεδόν κάθε σκέψη και εμπειρία του με την οικογένειά του μπορεί πλέον να επιλέγει να κρατά αρκετά πράγματα για τον εαυτό του.

Παρόλο που αυτή η αλλαγή μπορεί να προκαλεί ανησυχία ή στενοχώρια στους γονείς, αποτελεί σε μεγάλο βαθμό ένα φυσιολογικό στάδιο της εφηβείας. Ο έφηβος προσπαθεί να αποκτήσει περισσότερη ανεξαρτησία, να στηριχθεί περισσότερο στους συνομηλίκους του και να ανακαλύψει σταδιακά ποιος είναι. Επομένως, ο στόχος δεν είναι να επιστρέψει η σχέση στην προηγούμενη μορφή της, αλλά να δημιουργηθεί ένας νέος τρόπος επικοινωνίας και σύνδεσης.

Περισσότερη ελευθερία και λιγότερη πίεση

Όταν ένας έφηβος δείχνει να απομακρύνεται, είναι φυσικό ο γονιός να θέλει να μάθει τι συμβαίνει. Μπορεί να αρχίσει να κάνει πολλές ερωτήσεις σχετικά με το πού πήγε, με ποιους ήταν ή τι τον απασχολεί. Ωστόσο, όταν το παιδί αισθάνεται ότι βρίσκεται υπό συνεχή έλεγχο ή ότι πρέπει να δίνει εξηγήσεις για τα πάντα, υπάρχει πιθανότητα να κλειστεί ακόμη περισσότερο στον εαυτό του.

Η επικοινωνία με έναν έφηβο δεν χρειάζεται πάντα να γίνεται μέσα από μια οργανωμένη και σοβαρή συζήτηση. Συχνά οι πιο ουσιαστικές κουβέντες προκύπτουν αυθόρμητα, για παράδειγμα κατά τη διάρκεια μιας διαδρομής με το αυτοκίνητο, στο τραπέζι ή πριν από τον ύπνο. Αντί, λοιπόν, να πιέζουμε το παιδί να μιλήσει, είναι προτιμότερο να δημιουργούμε ένα κλίμα στο οποίο θα αισθάνεται άνετα να εκφραστεί όταν εκείνο το επιθυμεί.

Ο έφηβος εξακολουθεί να χρειάζεται τους γονείς του, αλλά δεν σημαίνει ότι θέλει πάντα να του δίνουν λύσεις. Όταν αντιμετωπίζει μια διαφωνία με κάποιον φίλο ή μια απογοήτευση στο σχολείο, ίσως αυτό που χρειάζεται περισσότερο είναι κάποιος να τον ακούσει. Ο γονιός μπορεί να τον ρωτήσει τι σκέφτεται να κάνει ή αν θα ήθελε να ακούσει τη γνώμη του, αντί να προσπαθήσει αμέσως να λύσει το πρόβλημα.

Η μεγαλύτερη ελευθερία επιτρέπει στον έφηβο να αποκτήσει αυτοπεποίθηση και να μάθει να διαχειρίζεται μόνος του διάφορες καταστάσεις. Παράλληλα, είναι σημαντικό να γνωρίζει ότι οι γονείς του βρίσκονται δίπλα του και ότι μπορεί να απευθυνθεί σε εκείνους όταν χρειάζεται βοήθεια.

Ιδιωτικότητα, αλλά με ξεκάθαρα όρια

Η ανάγκη για προσωπικό χώρο είναι επίσης φυσιολογική στην εφηβεία. Το γεγονός ότι ένας έφηβος θέλει να περνά περισσότερο χρόνο μόνος του ή να έχει περισσότερη ιδιωτικότητα δεν σημαίνει ότι οι γονείς πρέπει να σταματήσουν να ενδιαφέρονται για εκείνον.

Οι βασικοί κανόνες που σχετίζονται με την ασφάλεια, τον ύπνο, το σχολείο και τη συμπεριφορά εξακολουθούν να είναι απαραίτητοι. Ωστόσο, όσο μεγαλώνει το παιδί, είναι χρήσιμο οι κανόνες αυτοί να συνοδεύονται περισσότερο από συζήτηση, εμπιστοσύνη και αμοιβαία κατανόηση και λιγότερο από συνεχή έλεγχο.

Πότε η απομάκρυνση μπορεί να αποτελεί προειδοποιητικό σημάδι

Η επιθυμία ενός εφήβου να κλείνει την πόρτα του δωματίου του, να περνά περισσότερο χρόνο με τους φίλους του ή να ζητά περισσότερη ανεξαρτησία δεν αποτελεί από μόνη της λόγο ανησυχίας. Πρόκειται για συνηθισμένες αλλαγές αυτής της ηλικίας.

Ωστόσο, όταν η απομάκρυνση διαρκεί και συνοδεύεται από έντονη στενοχώρια, απομόνωση ακόμη και από τους φίλους του, απώλεια ενδιαφέροντος για δραστηριότητες που προηγουμένως απολάμβανε, σημαντικές αλλαγές στις συνήθειες ύπνου ή διατροφής και αισθητή πτώση στη σχολική του απόδοση, χρειάζεται μεγαλύτερη προσοχή.

Σε περιπτώσεις όπου υπάρχουν ενδείξεις αυτοτραυματισμού ή εκφράσεις που σχετίζονται με τον θάνατο, την αναξιότητα ή την απελπισία, είναι σημαντικό οι γονείς να αναζητήσουν άμεσα βοήθεια από κατάλληλο ειδικό.

Η εφηβεία δεν σημαίνει ότι ο γονιός πρέπει να απομακρυνθεί από το παιδί του. Σημαίνει ότι χρειάζεται να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο βρίσκεται δίπλα του: με περισσότερη εμπιστοσύνη, σεβασμό στον προσωπικό του χώρο και ανοιχτή επικοινωνία, ώστε ο έφηβος να γνωρίζει ότι έχει την ελευθερία του, αλλά και ένα ασφαλές μέρος στο οποίο μπορεί πάντα να επιστρέψει.

Με αναφορές από:vwoman.gr/Επιμέλεια:ΜΚΜ