«Δεν θέλω να συνεχίσω»: Πώς να αντιδράσουμε όταν ένα παιδί θέλει να εγκαταλείψει το άθλημά του**

Με την έναρξη του Σεπτεμβρίου επιστρέφουν όχι μόνο οι σχολικές υποχρεώσεις, αλλά και οι προπονήσεις, οι αγώνες και οι αθλητικές δραστηριότητες. Πολλά παιδιά ξεκινούν τη νέα περίοδο με χαρά και ενθουσιασμό, ενώ παράλληλα το καθημερινό πρόγραμμα της οικογένειας γεμίζει και πάλι με μετακινήσεις προς αθλητικούς χώρους. Κάποια στιγμή, όμως, μπορεί να ακούσουμε από το παιδί τη φράση: «Δεν θέλω να ξαναπάω».

Μπροστά σε αυτή την κατάσταση, οι γονείς συχνά αντιδρούν με δύο διαφορετικούς τρόπους. Είτε επιμένουν ότι αφού το παιδί ξεκίνησε μια δραστηριότητα πρέπει οπωσδήποτε να την ολοκληρώσει είτε του λένε να σταματήσει αμέσως εφόσον δεν του αρέσει. Πριν πάρουμε θέση, όμως, είναι σημαντικό να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε τι πραγματικά βρίσκεται πίσω από αυτή την επιθυμία.

Τι μπορεί να σημαίνει το «δεν θέλω άλλο»;

Τα παιδιά δεν είναι πάντα σε θέση να περιγράψουν με σαφήνεια τον λόγο που τα κάνει να θέλουν να απομακρυνθούν από ένα άθλημα. Η φράση «το βαρέθηκα» μπορεί να κρύβει την απογοήτευση ότι δεν τα καταφέρνουν τόσο καλά όσο οι συναθλητές τους. Αντίστοιχα, το «δεν μου αρέσει» μπορεί να σχετίζεται με το γεγονός ότι δεν αγωνίζονται αρκετά, με προβλήματα στις σχέσεις τους με άλλα παιδιά ή με τον προπονητή, με σωματική κούραση ή απλώς με την ανακάλυψη ότι το συγκεκριμένο άθλημα δεν τους ταιριάζει.

Γι’ αυτό είναι προτιμότερο να μην προσπαθήσουμε αμέσως να αλλάξουμε γνώμη στο παιδί. Μπορούμε να το ρωτήσουμε με ήρεμο τρόπο τι το ενοχλεί, αν συνέβη κάτι συγκεκριμένο ή τι θα ήθελε να αλλάξει στην προπόνηση. Το σημαντικό είναι να του δώσουμε χώρο να μιλήσει χωρίς να θεωρούμε από πριν ότι γνωρίζουμε την απάντηση.

Μήπως η δυσκολία το κάνει να θέλει να φύγει;

Μέσα από τον αθλητισμό, τα παιδιά κάποια στιγμή καταλαβαίνουν ότι δεν θα είναι πάντα τα καλύτερα. Μπορεί να διαπιστώσουν ότι κάποιοι συμπαίκτες τους είναι ταχύτεροι, πιο δυνατοί ή πιο αποτελεσματικοί και ότι η προσωπική βελτίωση απαιτεί προσπάθεια και χρόνο. Μια τέτοια απογοήτευση δεν σημαίνει απαραίτητα ότι πρέπει να εγκαταλείψουν.

Όταν το αθλητικό περιβάλλον είναι ασφαλές και υποστηρικτικό, οι δυσκολίες, οι αποτυχίες και οι προσπάθειες για βελτίωση αποτελούν σημαντικές εμπειρίες. Το παιδί μαθαίνει ότι το «δεν μπορώ ακόμη» δεν σημαίνει πως δεν θα μπορέσει ποτέ.

Ανάλογα και με την ηλικία του, μπορεί να είναι χρήσιμο να συζητήσει με τον προπονητή του. Ερωτήσεις όπως «Σε τι χρειάζεται να βελτιωθώ;» ή «Τι πρέπει να εξασκήσω περισσότερο;» μπορούν να το βοηθήσουν να καταλάβει τι ακριβώς συμβαίνει. Με αυτόν τον τρόπο μαθαίνει να μην απομακρύνεται αμέσως από κάτι που το δυσκολεύει, αλλά πρώτα να εξετάζει αν υπάρχει τρόπος να βελτιωθεί η κατάσταση.

Πότε είναι σωστό να σταματήσει;

Η επιμονή είναι σημαντική, αλλά δεν πρέπει να γίνεται εις βάρος της ψυχικής και σωματικής ευημερίας του παιδιού. Εάν αισθάνεται συνεχώς φόβο πριν από την προπόνηση, αντιμετωπίζει κοροϊδίες ή εκφοβισμό, δέχεται προσβλητική συμπεριφορά, πονά ή παρουσιάζει για μεγάλο διάστημα έντονες αλλαγές στη διάθεσή του, τότε η ασφάλεια και η ευτυχία του πρέπει να αποτελούν την πρώτη προτεραιότητα.

Μάλιστα, η λύση δεν είναι πάντα να εγκαταλείψει εντελώς το άθλημα. Μπορεί να χρειάζεται μια διαφορετική ομάδα, ένα άλλο τμήμα ή έναν νέο προπονητή, ώστε να αισθάνεται πιο ασφαλές και άνετα.

Όταν το παιδί αποφασίζει πραγματικά να φύγει

Αν τελικά το παιδί είναι βέβαιο ότι δεν θέλει να συνεχίσει, οι γονείς χρειάζεται να θυμούνται ότι η αθλητική δραστηριότητα ανήκει πρωτίστως στο ίδιο. Ακόμη κι αν η οικογένεια έχει διαθέσει χρήματα, χρόνο και πολλές ώρες για τις μετακινήσεις και τις προπονήσεις, αυτό δεν σημαίνει ότι το παιδί πρέπει να παραμείνει σε κάτι που δεν το εκφράζει.

Η εγκατάλειψη ενός αθλήματος δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το παιδί είναι αναποφάσιστο ή ότι εγκαταλείπει εύκολα τις προσπάθειές του. Ίσως απλώς έχει καταλάβει ότι προτιμά μια διαφορετική δραστηριότητα, όπως η κολύμβηση, ο χορός, ο στίβος ή κάποιο άλλο άθλημα.

Ο πραγματικός στόχος δεν είναι να μεγαλώσουμε παιδιά που συνεχίζουν τα πάντα ανεξάρτητα από το πώς αισθάνονται. Είναι να τα βοηθήσουμε να κατανοούν τη διαφορά ανάμεσα στο «φεύγω επειδή φοβάμαι ότι δεν θα τα καταφέρω» και στο «φεύγω επειδή αυτό που κάνω πλέον δεν μου ταιριάζει».

Η ικανότητα να αναγνωρίζουν αυτή τη διαφορά αποτελεί ένα σημαντικό εφόδιο που μπορούν να αποκτήσουν μέσα από τον αθλητισμό και να αξιοποιήσουν σε πολλές άλλες πλευρές της ζωής τους.

Με αναφορές από:vwoman.gr/Επιμέλεια:ΜΚΜ