Εκπαίδευση τουαλέτας: Τα συνηθισμένα λάθη που καλό είναι να αποφεύγετε
Η εκπαίδευση στην τουαλέτα αποτελεί ένα από τα πιο απαιτητικά στάδια της προσχολικής ηλικίας – τόσο για το παιδί όσο και για τους γονείς. Η πρόοδος σπάνια είναι ευθύγραμμη: μια επιτυχία μπορεί να ακολουθηθεί από ένα ατύχημα και μετά πάλι από ένα βήμα μπροστά. Μέσα σε αυτή τη διαδικασία, ο τρόπος που μιλάμε στο παιδί παίζει καθοριστικό ρόλο. Οι λέξεις μας μπορούν είτε να καλλιεργήσουν ασφάλεια και αυτοπεποίθηση είτε να δημιουργήσουν άγχος.
Ας δούμε ποιες φράσεις είναι καλύτερο να αποφεύγουμε και ποιες εναλλακτικές βοηθούν πραγματικά το παιδί να μάθει.
1. «Δεν πειράζει»
Μετά από ένα ατύχημα, είναι φυσικό να θέλουμε να καθησυχάσουμε το παιδί. Ωστόσο, το «δεν πειράζει» συχνά ακυρώνει την ευκαιρία για μάθηση. Τα ατυχήματα είναι μέρος της διαδικασίας και η μάθηση έρχεται μέσα από επανάληψη και δοκιμές.
Αντί να αγνοείτε το γεγονός, περιγράψτε ήρεμα τι συνέβη:
«Βλέπω ότι έπεσαν τσίσα στο πάτωμα. Αυτά πάνε στο γιογιό. Πάμε να προσπαθήσουμε ξανά.»
Έτσι, το παιδί κατανοεί τη σωστή συμπεριφορά χωρίς να αισθάνεται ντροπή.
2. «Μην ανησυχείς, θα το καθαρίσω εγώ»
Η συμμετοχή του παιδιού στο καθάρισμα δεν είναι τιμωρία, αλλά μέρος της μάθησης. Μέσα από αυτή τη διαδικασία καταλαβαίνει τη σχέση αιτίας και αποτελέσματος και αναπτύσσει αίσθημα υπευθυνότητας.
Μπορείτε να πείτε:
«Θα φέρω χαρτί και θα το καθαρίσουμε μαζί.»
Κάθε περιστατικό είναι διαφορετικό, αλλά η ενεργή συμμετοχή βοηθά το παιδί να νιώσει ικανό και υπεύθυνο.
3. «Θέλεις να πας τουαλέτα;»
Στα πρώτα στάδια της εκπαίδευσης, τα παιδιά συχνά δεν μπορούν να αναγνωρίσουν έγκαιρα την ανάγκη τους. Όταν ρωτώνται, μπορεί να απαντούν «όχι», όχι επειδή δεν χρειάζονται, αλλά επειδή είναι απορροφημένα σε κάτι πιο ενδιαφέρον.
Αντί για ερώτηση, προσφέρετε καθοδήγηση:
«Ήρθε η ώρα να πάμε τουαλέτα.»
«Πρώτα πάμε τουαλέτα και μετά συνεχίζουμε το παιχνίδι.»
Αν αντιδράσουν, μπορείτε να απαντήσετε με κατανόηση:
«Το ξέρω ότι δεν θέλεις τώρα, αλλά ας καθίσουμε για λίγο. Μπράβο που προσπάθησες.»
4. «Πες μου όταν θες τουαλέτα»
Μην περιμένετε από το παιδί να σας ειδοποιεί μόνο του, ειδικά όταν τα ατυχήματα είναι συχνά. Τα μικρά παιδιά χρειάζονται σταθερή καθοδήγηση και ρουτίνα. Είναι σημαντικό εσείς να ορίζετε το πρόγραμμα, με ηρεμία και συνέπεια, χωρίς πίεση.
Η εκπαίδευση τουαλέτας δεν είναι αγώνας ταχύτητας, αλλά μια διαδικασία που χτίζεται με υπομονή, σαφή όρια και ενθαρρυντικό λόγο.
Πηγή:vwomanΕπιμέλεια:ΜΚΜ