Fexting: Όταν μια διαφωνία στα μηνύματα μετατρέπεται σε έντονη σύγκρουση

Ένα σύντομο «ΟΚ», μια καθυστερημένη απάντηση ή ένα emoji που παρερμηνεύεται μπορεί εύκολα να οδηγήσει σε παρεξήγηση. Έτσι, μια απλή διαφωνία μπορεί να εξελιχθεί σε μια ατελείωτη ανταλλαγή μηνυμάτων, όπου αυξάνεται η ένταση και ο θυμός. Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται «fexting», ένας όρος που προέρχεται από τις λέξεις «fighting» και «texting» και περιγράφει τους καβγάδες που πραγματοποιούνται μέσω γραπτών μηνυμάτων.

Το κινητό είναι ιδιαίτερα χρήσιμο για σύντομες καθημερινές συζητήσεις, όμως τα πράγματα δυσκολεύουν όταν πρέπει να συζητηθούν πιο σοβαρά ζητήματα, όπως μια παρεξήγηση, ένα παράπονο, τα προσωπικά όρια ή μια παλιότερη στενοχώρια. Στην επικοινωνία μέσω μηνυμάτων απουσιάζουν σημαντικά στοιχεία, όπως ο τόνος της φωνής, το βλέμμα, οι εκφράσεις του προσώπου και οι παύσεις. Επομένως, είναι δύσκολο να καταλάβουμε αν ο άλλος είναι στενοχωρημένος, φοβισμένος, θυμωμένος ή απλώς προσπαθεί να εξηγήσει αυτό που αισθάνεται.

Η αίσθηση ασφάλειας που προσφέρει η οθόνη

Μια συζήτηση με ένταση πρόσωπο με πρόσωπο μπορεί να είναι δύσκολη. Τα μηνύματα, αντίθετα, δημιουργούν την αίσθηση ότι έχουμε περισσότερο έλεγχο. Μας δίνουν χρόνο να σκεφτούμε τι θέλουμε να πούμε και τη δυνατότητα να περιμένουμε πριν απαντήσουμε, αν δεν αισθανόμαστε έτοιμοι.

Ωστόσο, αυτό που αποτελεί πλεονέκτημα μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε μειονέκτημα. Όταν δεν έχουμε απέναντί μας τον άλλον, μπορεί να εκφράσουμε πιο εύκολα λόγια που πιθανόν να αποφεύγαμε σε μια πρόσωπο με πρόσωπο συζήτηση. Παράλληλα, έχουμε την τάση να ξαναδιαβάζουμε τα μηνύματα και να τους δίνουμε έναν αρνητικό τόνο, ακόμη κι αν αυτός δεν ήταν η πρόθεση του αποστολέα.

Η γρήγορη ανταλλαγή μηνυμάτων είναι πρακτική, αλλά όταν λείπουν ο τόνος της φωνής και οι ξεκάθαρες προθέσεις, αυξάνονται οι πιθανότητες παρερμηνείας. Όσο μεγαλώνει η ένταση, τόσο πιο έντονη γίνεται και η επιθυμία να απαντήσουμε αμέσως και να έχουμε τον τελευταίο λόγο.

Γιατί ένας καβγάς συνεχίζεται

Στην πραγματικότητα, η απάντηση που στέλνουμε ως «τελευταία» συχνά δεν είναι η τελευταία. Κατά τη διάρκεια μιας σύγκρουσης μπορεί να αναζητούμε ανακούφιση, δικαίωση ή μια παραδοχή από τον άλλον. Η συνεχής ανταλλαγή μηνυμάτων ίσως προσφέρει προσωρινά την αίσθηση ότι εκφραστήκαμε, όμως συνήθως δεν αντιμετωπίζει την πραγματική αιτία της διαφωνίας.

Αντίθετα, μπορεί να οδηγήσει σε νέες φράσεις και κατηγορίες, τις οποίες αργότερα θα μετανιώσουμε ή θα χρειαστεί να εξηγήσουμε.

Τι μπορούμε να κάνουμε πριν στείλουμε ένα μήνυμα

Όταν ένας καβγάς αρχίζει να γίνεται πιο έντονος, ίσως η καλύτερη επιλογή είναι να μην απαντήσουμε αμέσως. Μπορούμε να γράψουμε όσα σκεφτόμαστε στις σημειώσεις του κινητού, χωρίς να τα στείλουμε, και να επιστρέψουμε σε αυτά όταν έχουμε ηρεμήσει.

Χρήσιμο είναι επίσης να αποφεύγουμε απόλυτες εκφράσεις όπως «πάντα» και «ποτέ», επειδή μπορούν να κάνουν το πρόβλημα να φαίνεται σαν επίθεση στην προσωπικότητα του άλλου και όχι σαν ένα συγκεκριμένο παράπονο.

Πιο αποτελεσματικό είναι να περιγράφουμε τα δικά μας συναισθήματα και την προσωπική μας εμπειρία. Για παράδειγμα, το να εξηγήσουμε ότι αισθανθήκαμε πως δεν μας άκουσαν μπορεί να οδηγήσει σε πιο ήρεμη συζήτηση από μια γενική κατηγορία ότι ο άλλος δεν ενδιαφέρεται ποτέ.

Όταν το ζήτημα είναι σοβαρό, μια τηλεφωνική ή δια ζώσης συζήτηση μπορεί να είναι καταλληλότερη από τα μηνύματα. Μπορούμε, για παράδειγμα, να προτείνουμε μια μικρή παύση και να συμφωνήσουμε να συζητήσουμε αργότερα, όταν θα έχουμε ηρεμήσει. Η απομάκρυνση, όμως, βοηθά πραγματικά μόνο όταν υπάρχει πρόθεση να επιστρέψουμε στη συζήτηση και να προσπαθήσουμε να λύσουμε το πρόβλημα.

Αν οι καβγάδες μέσω μηνυμάτων επαναλαμβάνονται συχνά, αξίζει να σκεφτούμε τι ακριβώς μας κάνει να επιλέγουμε την οθόνη αντί για μια άμεση συζήτηση. Μπορεί να αποφεύγουμε την αμηχανία, την αντίδραση του άλλου ή τη δυσκολία να εκφράσουμε τα συναισθήματά μας εκείνη τη στιγμή.

Η σωστή επικοινωνία δεν σημαίνει ότι δύο άνθρωποι δεν θα διαφωνούν ποτέ. Σημαίνει ότι, ακόμη και όταν υπάρχει ένταση, προσπαθούν να επικοινωνούν με τρόπο που επιτρέπει την κατανόηση, τις διευκρινίσεις, την ενσυναίσθηση και τελικά τη διόρθωση όσων πήγαν στραβά.

Με αναφορές από:vita.gr/Επιμέλεια:ΜΚΜ