Χαράλαμπος Ευστρατίου: “Μετά το πανηγύρι του Αγούστου… η σκληρή αλήθεια για την ερήμωση της υπαίθρου”

Μαζί έφυγαν και όσοι, γεμάτοι «νοσταλγία», έσπευσαν να γράψουν προτάσεις για την «Ανάπτυξη» μιας περιοχής στην οποία οι ίδιοι δεν ζουν, αλλά έχουν σύλλογο, απανταχού ή απογόνων του χωριού τους.

Επέστρεψαν στη σιγουριά της πόλης, αλλά τώρα απαιτούν να μείνουν ανοιχτά τα σχολεία και οι δημόσιες υπηρεσίες στο χωριό.

Επειδή τον Αύγουστο είχε κόσμο … ​Όταν όμως ο κόσμος φεύγει, κανείς δεν μας λέει πόσοι πραγματικά απομένουν πίσω. Δεν μας λένε πώς γίνεται να ζητάμε δομές για το χωριό, όταν οι ίδιοι διατηρούμε την κύρια κατοικία μας στην Ξάνθη (ή σε κάθε αστικό κέντρο) και κρατάμε το σπίτι στο χωριό απλώς για ένα Σαββατοκύριακο.

​Παραπονιόμαστε συνεχώς ότι κλείνουν τα σχολεία της υπαίθρου και ότι τα χωριά μας ερημώνουν. Όμως, η αλήθεια είναι σκληρή, κανείς μας δεν πάει να μείνει εκεί.

Ακόμα και άνθρωποι που βγάζουν το ψωμί τους ως αγρότες στο χωριό, επιλέγουν να κατοικούν στην πόλη, θεωρώντας ότι εκεί προσφέρουν στα παιδιά τους ένα «καλύτερο» περιβάλλον.

Ακόμη και οι συνταξιούχοι παραμένουν στην πόλη, αλλά απαιτούν να υπάρχει σχολείο και υπηρεσίες στο χωριό που οι ίδιοι εγκατέλειψαν, αγοράζοντας σπίτι μόλις 20 χιλιόμετρα μακριά.

​Τελικά, είναι πολύ εύκολο να ρίχνουμε πάντα την ευθύνη στην εκάστοτε κυβέρνηση για την ερήμωση της περιφέρειας.

Είναι βολικό να μετράμε τον κόσμο στα πανηγύρια του Αυγούστου και να φουσκώνουμε από υπερηφάνεια, κλείνοντας όμως τα μάτια στην πραγματικότητα, στο πόσα λίγα παιδιά απέμειναν να ακούσουν το κουδούνι του σχολείου όταν έρχεται ο Σεπτέμβρης.

Καλό Μήνα !!!