
Δεν τους νοιάζει, δεν μας νοιάζει και μας
Δεν τους νοιάζει, δεν μας νοιάζει και μας
Λοιπόν, από τον άδικο χαμό, ανθρωποκτονία, του Μαζωνάκη, ένα συμπέρασμα πρέπει να το βγάλουμε. Οι ελίτ και ψευτοελίτ της χώρας, με μαύρα λεφτά με κρατικό-ευρωπαϊκό χρήμα, κάνουν ζωάρα στην επαρχία της Αθήνας. Άνθρωποι με πτυχία, αλλά αγράμματοι, πλούσιοι, πολιτικοί σε όλο το φάσμα της πολιτικής, δήθεν δημοσιογράφοι, τρώνε με δέκα μασέλες με την Αστυνομία να κοιτάει απλά και την Δικαιοσύνη να κάνει πως δεν βλέπει, άλλωστε είναι και τυφλή. Και είναι τόσα τα λεφτά που ροκανίζουν που δεν έχουν τι να τα κάνουν. Εδώ μπαίνει η ματαιοδοξία τους και οι διάφοροι επιτήδειοι της ιατρικής, της ψυχολογίας, του λάιφ στάιλ… στους οποίους απευθύνονται τα μέλη της ελίτ για να αλλάξουν αίμα, να αλλάξουν σώμα, να αλλάξουν διατροφή, να βάλουν μαλλιά, να φουσκώσουν χείλη και πισινούς και ότι άλλο τους προτείνουν οι κομπογιαννίτες ειδικοί, τους οποίους επισήμως τους προστατεύει το κράτος. Απλά, όταν γίνει η στραβή, κανείς δεν γνωρίζει, κανείς δεν έλεγξε και να έλεγξαν, δεν βρήκαν κάτι μεμπτό. Ε, περνά η μπόρα, κατακάθεται ο κουρνιαχτός και μετά πάλι το ίδιο έργο. Λεφτά υπάρχουν και όλοι μασουλάνε. Και όταν λέμε όλοι, εννοούμε όλοι! Αυτό, δεν μπορεί να αλλάξει ούτε με εκλογές. Όλοι αυτοί, κυρίως οι πολιτικοί που δήθεν κόπτονται για τον πολίτη, ένα λένε στην πραγματικότητα, άχου και δεν με νοιάζει! Εντωμεταξύ και να πάμε να ψηφίσουμε, πιστεύετε πως θα έρθει πολιτική αλλαγή; Μέχρι και τις εκλογές είναι ικανοί να κλέψουν, αν δεν το κάνουν ήδη. Έχοντας μάλιστα ένα καθημερινό τηλεοπτικό βομβαρδισμό βλακείας και αποχαύνωσης, μας ενημερώνουν για τα ταξίδια, το λάιφ στάιλ, τις διακοπές, την ενδυμασία των ελίτ, γιατί δεν μπορούν να ενημερώσουν για τα πραγματικά προβλήματα και ποιος τα δημιουργεί. Τι, να χάσουν τα κανάλια την διαφήμιση, να χάσουν οι δήθεν δημοσιογράφοι την δουλειά τους και οι ποικιλώνυμοι παρουσιαστές το γυαλί; Δεν αλλάζουν και δεν θα αλλάξουν τα πράγματα. Ναι, να πάμε να ψηφίσουμε, αλλά και πάλι να γνωρίζουμε ότι το πολύ να έχουμε πολιτική εναλλαγή και όχι αλλαγή. Έτσι και εμείς από την πλευρά μας, μπορούμε να πούμε το ίδιο, αυτό που έλεγε ο Σταυρίδης στα «Κίτρινα γάντια», Άχου και δεν μας νοιάζει… Να κοιτάμε την δουλειά μας, αν έχουμε, να είμαστε αλληλέγγυοι στον διπλανό μας στα δύσκολα και να μουντζώνουμε καθημερινά τον εσμό που μας τρώει την ψυχή, τα σκότια και τα λεφτά τόσα χρόνια. Τι θα κερδίσουμε; Την ψυχική μας ηρεμία, κάπως, δεν θα ασχολούμαστε με το τι έκανε ο κάθε απίθανος απιθανόπουλος, αυτοί που κατέστρεψαν την χώρα και τώρα οι υποτακτικοί τους μας λένε να τους ψηφίσουμε ξανά. Το είπαμε, να ψηφίσουμε, αλλά με την γνώση ότι δεν θα αλλάξουν τα πράγματα. Οπότε, γράψτε τους εκεί που δεν πιάνει μελάνι και πείτε, φωναχτά ακόμη καλύτερα, άχου και δεν με νοιάζει! Ά και από Δευτέρα, το τηλεοπτικό τσούρμο των ατάλαντων, θα πλημμυρίσει τα κανάλια «ενημερώνοντας» και «ψυχαγωγώντας». Άχου και δεν μας νοιάζει!
Σιγά τον πολυέλαιο
Δίνει τα ρέστα της η «προώθηση ποδήλατου» στη φετινή διοργάνωση της Ευρωπαϊκής Εβδομάδας Κινητικότητας 2026, στην Κομοτηνή 16 έως 22 Σεπτεμβρίου. Έτσι να μαζευτούμε να κάνουμε ποδήλατο, να γνωρίσουμε (ξανά) τα ηλεκτρικά ποδήλατα και μετά να συνεχίσουμε να χρησιμοποιούμε το αυτοκίνητο. Τώρα που άνοιξαν και τα σχολεία, δείτε πως πάνε οι γονείς τα παιδιά ως την πόρτα του σχολείου. Καθημερινά, δείτε ποιοι μπλοκάρουν όλη την στάθμευση πηγαίνοντας πρωί «γραφείο». Ε, δείτε και τι ωραίο πάρκινγκ υπάρχει στο ισόγειο της Νομαρχίας… Ας επεκταθεί η ελεγχόμενη στάθμευση, να γίνουν και χώροι στάθμευσης ποδηλάτων να δούμε για τις πάρει πίσω ο Δήμος τις αποφάσεις. Τόσοι ψήφοι που παίζουν, δεν είναι για πειράματα. Είναι όμως για πανηγυράκια, φωτογραφίες, δηλώσεις και …βραβεία. Εδώ, τρεις θέσεις ταξί απέναντι από την Εθνική αποφάσισαν να καταργήσουν και το πήραν πίσω.
Ανίκητα, σαν τους Χούθι, τα σκουπίδια
Ο Δήμος Κομοτηνής απασχόλησε πρόσφατα τη δημοσιότητα για ζητήματα στελέχωσης και διαχείρισης της υπηρεσίας καθαριότητας, με αφορμή ερωτήματα που τέθηκαν από τη δημοτική αντιπολίτευση σχετικά με την τύχη και την κατανομή των 60 μόνιμων υπαλλήλων, 45 εργάτες καθαριότητας και 15 οδηγούς, οι οποίοι είχαν ορκιστεί το 2019. Σήμερα, κατά τον Δήμο, οι υπάλληλοι στην καθαριότητα είναι 30 και …δεν φτάνουν. Πάντως συνέχεια στο θέμα δεν δόθηκε. Έγινε μια δήθεν εξόρμηση, «πόλεμος με τα σκουπίδια» και τέλος. Προφανώς, τα σκουπίδια βγήκαν νικητές και ο Δήμος παρέδωσε τα όπλα. Ε, ναι, τα σκουπίδια είναι ανίκητα, κάτι σαν τους ξυπόλητους Χούθι που πήραν παραμάζωμα τους μισθοφόρους των Σαούντ. Ακριβώς, τα σκουπίδια, εμφανίζονται εκεί που δεν τα περιμένεις, πολλαπλασιάζονται, νικούν. Εντωμεταξύ, και 500 να προσλάβει ο Δήμος στην καθαριότητα, πάλι 30 θα δουλεύουν. Να, και οι μισθοφόροι των Σαούντ στα χαρτιά και στην μισθοδοσία, δεκάδες χιλιάδες είναι, αλλά πολλοί λιγότεροι πολεμούν.
Ήρθε η εποχή που θα πέσουν τα φύλλα
Εντωμεταξύ, έχουμε τα σκουπίδια, θα έχουμε και τα φύλλα που θα αρχίσουν να πέφτουν σε λίγο, καθώς έφτασε η εποχή που τα πλατάνια και άλλα φυλλοβόλα δένδρα, ρίχνουν τα φύλλα τους. Και στην Κομοτηνή, έχουμε πολλά πλατάνια, τα οποία έχουν πολλά φύλλα και πλατιά. Πριν τρία χρόνια ο Ποπολάρος είχε κάνει αναφορά σε ένα μηχάνημα συλλογής στην Ξάνθη, με μεγάλο σωλήνα απορρόφησης που σαρώνει γρήγορα μεγάλες εκτάσεις. Να κάτι σαν αυτό στη φωτογραφία. Μήπως να προμηθευτεί ο Δήμος ένα από αυτά. Να το δανείζει και σε άλλους Δήμους, με χαμηλό κόστος, να βγάλει τα λεφτά της αγοράς. Υπάρχει και η δυνατότητα να προσλάβει 100 άτομα, να δουλεύουν 20 και να τα μαζεύουν για 2-3 μήνες. Η δεύτερη περίπτωση έχει και ψήφους, αν και αν το καλοσκεφτούμε, η πρώτη μπορεί να φέρει περισσότερους.



