
Ιδιωτικό χρέος: Ώρα για δίκαιες και βιώσιμες λύσεις
Ιδιωτικό χρέος: Ώρα για δίκαιες και βιώσιμες λύσεις
Αμαραντίδης Ιωάννης
Γραμματέας ΝΕ ΠΑΣΟΚ Ροδόπης
Η εμπιστοσύνη των πολιτών προς το κράτος δεν οικοδομείται με συνθήματα. Οικοδομείται όταν οι νόμοι εφαρμόζονται ισότιμα, όταν οι αποφάσεις της Δικαιοσύνης γίνονται σεβαστές και όταν η Πολιτεία δεν αντιμετωπίζει τους πολίτες με δύο μέτρα και δύο σταθμά.
Το τελευταίο νομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών ανέδειξε για ακόμη μία φορά ένα βαθύτερο πρόβλημα της κυβερνητικής πολιτικής. Η κυβέρνηση εμφανίζεται να συμμορφώνεται με την πρόσφατη απόφαση του Αρείου Πάγου σχετικά με τους δανειολήπτες του νόμου 3869/2010, του γνωστού νόμου ΠΑΣΟΚ – Κατσέλη, όμως το κάνει αποσπασματικά και καθυστερημένα, αφήνοντας εκτός χιλιάδες συμπολίτες μας που έχουν ήδη υποστεί τις συνέπειες μιας παράνομης πρακτικής.
Το ερώτημα είναι απλό: αν μια πρακτική κρίθηκε λανθασμένη και παράνομη, γιατί η αποκατάσταση να αφορά μόνο το μέλλον και όχι όσους ζημιώθηκαν όλα τα προηγούμενα χρόνια; Χιλιάδες οικογένειες έχασαν τις ρυθμίσεις τους επειδή επιβαρύνθηκαν με υπολογισμούς που σήμερα αναγνωρίζεται ότι δεν ήταν σύννομοι. Πλήρωσαν περισσότερα, οδηγήθηκαν σε αδυναμία πληρωμής και τελικά βρέθηκαν εκτός προστασίας. Δεν μπορεί η Πολιτεία να τους λέει σήμερα ότι είχαν δίκιο, αλλά να μην τους δίνει καμία δυνατότητα αποκατάστασης.
Η νομιμότητα δεν είναι επιλογή. Δεν εφαρμόζεται α λα καρτ. Δεν μπορεί να ισχύει μόνο από τη στιγμή που μια κυβέρνηση αναγκάζεται να συμμορφωθεί με μια δικαστική απόφαση. Η δικαιοσύνη απαιτεί ίση μεταχείριση και πραγματική αποκατάσταση όσων αδικήθηκαν.
Το πρόβλημα όμως δεν σταματά εκεί. Το ιδιωτικό χρέος εξακολουθεί να αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες πληγές της ελληνικής οικονομίας. Παρά τις κυβερνητικές διακηρύξεις, ο εξωδικαστικός μηχανισμός δεν έχει αποδώσει τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Πολλές ρυθμίσεις αποδεικνύονται μη βιώσιμες, ενώ οι πολίτες βρίσκονται απέναντι σε funds και servicers με περιορισμένη διαφάνεια και ελάχιστη διαπραγματευτική ισχύ.
Το ΠΑΣΟΚ καταθέτει συγκεκριμένες προτάσεις που μπορούν να αλλάξουν αυτή την πραγματικότητα. Προτείνει την επαναφορά όσων έχασαν τις ρυθμίσεις τους εξαιτίας του παράνομου υπολογισμού των οφειλών, τη δημιουργία ανεξάρτητων επιτροπών διευθέτησης οφειλών με συμμετοχή κράτους, δανειοληπτών και πιστωτών, την υποχρεωτική εφαρμογή του Κώδικα Δεοντολογίας της Τράπεζας της Ελλάδος με πραγματικές κυρώσεις, μεγαλύτερη προστασία των ευάλωτων νοικοκυριών και των αγροτών, πλήρη διαφάνεια στη λειτουργία των servicers, πραγματικά ακατάσχετο επαγγελματικό λογαριασμό για μικρομεσαίες επιχειρήσεις και ελεύθερους επαγγελματίες, καθώς και νέα ρύθμιση 120 δόσεων προς το Δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία με κίνητρα για τους συνεπείς οφειλέτες. Εδώ ακριβώς βρίσκεται η αξία της «δεύτερης ευκαιρίας με αξιοπρέπεια», την οποία έχει αναδείξει επανειλημμένα ο Πρόεδρός μας, Νίκος Ανδρουλάκης.
Οι προτάσεις αυτές δεν αποτελούν απλώς αντιπολιτευτική κριτική. Αποτελούν ένα διαφορετικό μοντέλο οικονομικής πολιτικής, που αντιμετωπίζει το ιδιωτικό χρέος ως κοινωνικό και αναπτυξιακό ζήτημα και όχι ως λογιστικό μέγεθος. Για περιοχές όπως η Ροδόπη, όπου οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, οι επαγγελματίες και οι αγρότες αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της τοπικής οικονομίας, τέτοιες παρεμβάσεις αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη σημασία. Η πραγματική ανάπτυξη δεν θα έρθει με πανηγυρικές ανακοινώσεις και ωραιοποιημένους δείκτες, αλλά όταν οι άνθρωποι της παραγωγής μπορούν να εργάζονται χωρίς τον διαρκή φόβο ότι θα χάσουν την περιουσία τους ή θα εγκλωβιστούν σε έναν φαύλο κύκλο χρεών.
Η πολιτική οφείλει να αποκαθιστά την εμπιστοσύνη των πολιτών. Και αυτό προϋποθέτει ένα κράτος που λειτουργεί με συνέπεια, διαφάνεια και ισονομία. Γιατί σε μια σύγχρονη δημοκρατία η νομιμότητα δεν εφαρμόζεται επιλεκτικά. Εφαρμόζεται για όλους.

