Καρπούζι: Η φλούδα που πετάμε μπορεί να κρύβει περισσότερα θρεπτικά συστατικά απ’ όσα νομίζουμε

Το καρπούζι αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά φρούτα του καλοκαιριού. Συνήθως απολαμβάνουμε την κόκκινη και ζουμερή σάρκα του και χωρίς δεύτερη σκέψη πετάμε τη φλούδα. Ωστόσο, το λευκό και ανοιχτοπράσινο τμήμα που βρίσκεται ακριβώς κάτω από την εξωτερική πράσινη επιφάνεια είναι βρώσιμο και διαθέτει ενδιαφέρον διατροφικό προφίλ.

Σύμφωνα με στοιχεία που έχουν καταγραφεί στη βάση δεδομένων FoodData Central του Υπουργείου Γεωργίας των ΗΠΑ (USDA), η ωμή φλούδα καρπουζιού χωρίς κουκούτσια περιέχει νερό σε πολύ υψηλό ποσοστό και παράλληλα παρέχει φυτικές ίνες, κάλιο, βιταμίνη C, ασβέστιο και μαγνήσιο.

Τι προσφέρει η φλούδα του καρπουζιού;

Στα 100 γραμμάρια ωμής φλούδας αντιστοιχούν περίπου 19 θερμίδες, ενώ σχεδόν το 95% του βάρους της αποτελείται από νερό. Η ίδια ποσότητα περιλαμβάνει περίπου 1,5 γραμμάριο φυτικών ινών, 2,22 γραμμάρια φυσικών σακχάρων και 272 mg καλίου.

Παράλληλα, περιέχει περίπου 7,1 mg βιταμίνης C, 17 mg ασβεστίου, 9,7 mg μαγνησίου, 0,53 γραμμάρια πρωτεΐνης και μόλις 0,07 γραμμάρια λιπαρών.

Οι συγκεκριμένες τιμές αποτελούν ενδεικτικά διατροφικά στοιχεία και δεν είναι ίδιες σε κάθε καρπούζι. Η σύσταση ενός φρούτου μπορεί να διαφοροποιείται ανάλογα με την ποικιλία και άλλους παράγοντες.

Χαμηλή θερμιδική αξία και αρκετό νερό

Ένα από τα στοιχεία που ξεχωρίζουν είναι η πολύ χαμηλή θερμιδική περιεκτικότητα. Οι μόλις 19 θερμίδες ανά 100 γραμμάρια συνδέονται σε μεγάλο βαθμό με την υψηλή περιεκτικότητα σε νερό.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η φλούδα αποτελεί κάποιο «θαυματουργό» τρόφιμο ή ότι χρειάζεται να καταναλώνεται για λόγους απώλειας βάρους. Δείχνει, όμως, ότι πρόκειται για ένα τμήμα του φρούτου με χαμηλή ενεργειακή αξία και παράλληλη παρουσία ορισμένων χρήσιμων θρεπτικών συστατικών.

Το κάλιο ξεχωρίζει στη διατροφική της σύσταση

Το κάλιο αποτελεί ένα από τα στοιχεία που παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα δεδομένα, τα 100 γραμμάρια φλούδας παρέχουν περίπου 272 mg καλίου.

Ωστόσο, οι ποσότητες δεν είναι απόλυτα σταθερές. Στα δείγματα που εξετάστηκαν από το USDA, η περιεκτικότητα σε κάλιο παρουσίασε διακύμανση. Αυτό σημαίνει ότι οι τιμές των διατροφικών βάσεων δεδομένων πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ενδεικτικές και όχι ως ακριβής μέτρηση για κάθε καρπούζι.

Ποιο τμήμα της φλούδας τρώγεται;

Όταν αναφερόμαστε στη βρώσιμη φλούδα, δεν εννοούμε τη σκληρή εξωτερική πράσινη επιφάνεια. Το τμήμα που μπορεί να αξιοποιηθεί είναι κυρίως η λευκή και ανοιχτοπράσινη σάρκα, η οποία βρίσκεται ανάμεσα στην κόκκινη σάρκα και στην εξωτερική φλούδα.

Η υφή της είναι πιο σκληρή και λιγότερο ζουμερή από το εσωτερικό του καρπουζιού. Για τον λόγο αυτό δεν καταναλώνεται συνήθως ωμή, αλλά μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε διάφορες παρασκευές, όπως τουρσιά, γλυκά του κουταλιού ή μαγειρεμένα πιάτα.

Δεν πρέπει να συγχέεται με τη διατροφική αξία του κόκκινου καρπουζιού

Σημαντικό είναι να διευκρινιστεί ότι τα συγκεκριμένα διατροφικά στοιχεία αφορούν μόνο τη φλούδα του καρπουζιού και όχι την κόκκινη σάρκα που καταναλώνουμε συνήθως.

Επομένως, οι συγκεκριμένες ποσότητες θερμίδων, καλίου, βιταμινών και μετάλλων δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως στοιχεία για ολόκληρο το φρούτο. Η καταγραφή αφορά αποκλειστικά το λευκό και ανοιχτοπράσινο τμήμα που συνήθως απορρίπτεται.

Μια διαφορετική αξιοποίηση του καρπουζιού

Δεν είναι απαραίτητο να αρχίσει κάποιος να καταναλώνει τη φλούδα του καρπουζιού. Η συγκεκριμένη διατροφική καταγραφή δείχνει, όμως, ότι το τμήμα αυτό δεν είναι απλώς ένα άχρηστο υπόλειμμα.

Για όσους θέλουν να περιορίσουν τη σπατάλη τροφίμων και να αξιοποιούν περισσότερα μέρη των φρούτων και των λαχανικών, η λευκή φλούδα του καρπουζιού μπορεί να αποτελέσει μια ενδιαφέρουσα επιλογή στην κουζίνα. Με το κατάλληλο μαγείρεμα ή την παρασκευή τουρσιού, η ιδιαίτερη υφή της μπορεί να μετατραπεί σε ένα διαφορετικό και χρήσιμο υλικό.

Έτσι, την επόμενη φορά που θα κόψουμε ένα καρπούζι, ίσως αξίζει να μην αντιμετωπίσουμε ολόκληρη τη φλούδα ως κάτι που πρέπει αυτομάτως να πεταχτεί. Το λευκό και ανοιχτοπράσινο τμήμα της είναι βρώσιμο και, όπως δείχνουν τα διαθέσιμα διατροφικά δεδομένα, έχει μεγαλύτερη θρεπτική αξία απ’ όση πιθανότατα πιστεύαμε.

Με αναφορές από:shape.gr/Επιμέλεια:ΜΚΜ