Όταν ο άντρας με οικονομική επιφάνεια αγοράζει το βλέμμα και η γυναίκα την ασφάλεια

Όταν ο άντρας με οικονομική επιφάνεια αγοράζει το βλέμμα και η γυναίκα την ασφάλεια

Από τη Μάρθα Χατζηϊωάννιδου

Σε αρκετές σύγχρονες σχέσεις, το χρήμα και η ασφάλεια δεν είναι απλώς πρακτικοί παράγοντες. Γίνονται ο σιωπηρός άξονας γύρω από τον οποίο οργανώνεται η σύνδεση. Ένας άντρας με οικονομική επιφάνεια προσφέρει σταθερότητα και άνεση· μια γυναίκα ανταποδίδει με παρουσία, αποδοχή και βλέμμα. Όχι απαραίτητα από υπολογισμό, αλλά μέσα από μια δυναμική που μοιάζει σχεδόν αυτονόητη.

Το βλέμμα έχει ιδιαίτερη σημασία. Δεν πρόκειται μόνο για ερωτική επιθυμία, αλλά για το βλέμμα που επιβεβαιώνει την αξία. Για τον άντρα που έχει μάθει να μετρά την ύπαρξή του μέσα από την επιτυχία, το βλέμμα μιας γυναίκας λειτουργεί σαν καθρέφτης ισχύος. Επιβεβαιώνει ότι εξακολουθεί να είναι επιθυμητός, σημαντικός, ικανός να προσφέρει. Το χρήμα, σε αυτή την περίπτωση, δεν είναι απλώς μέσο. Είναι σύμβολο ελέγχου και σταθερότητας σε έναν κόσμο που αλλάζει.

Από την άλλη πλευρά, η γυναίκα σε αυτή τη σχέση συχνά δεν αναζητά μόνο υλική άνεση. Αναζητά ασφάλεια. Όχι απαραίτητα πολυτέλεια, αλλά προβλεψιμότητα, στήριξη, ένα αίσθημα ότι το έδαφος κάτω από τα πόδια της δεν θα χαθεί. Σε περιόδους κοινωνικής και οικονομικής αβεβαιότητας, η ασφάλεια αυτή αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα.

Έτσι δημιουργείται μια σιωπηρή συμφωνία: ο ένας προσφέρει σταθερότητα, ο άλλος επιβεβαίωση. Δεν πρόκειται πάντα για συνειδητή επιλογή. Συχνά είναι αποτέλεσμα κοινωνικών ρόλων και προσδοκιών που έχουν εσωτερικευτεί εδώ και χρόνια. Ο άντρας μαθαίνει ότι αξίζει όταν παρέχει. Η γυναίκα μαθαίνει ότι προστατεύεται όταν συνδέεται με κάποιον ισχυρό.

Το ερώτημα δεν είναι αν αυτή η δυναμική είναι «σωστή» ή «λάθος». Το ερώτημα είναι πόσο ανθεκτική μπορεί να είναι. Όταν μια σχέση βασίζεται κυρίως σε αυτό το πάρε–δώσε, τι συμβαίνει αν αλλάξει ένας από τους δύο πόλους; Αν το χρήμα μειωθεί ή αν το βλέμμα πάψει να επιβεβαιώνει;

Σε αυτές τις περιπτώσεις, η σχέση συχνά δοκιμάζεται όχι επειδή δεν υπήρχε συναίσθημα, αλλά επειδή το θεμέλιο δεν ήταν ισόρροπο. Όταν η ασφάλεια εξαρτάται αποκλειστικά από τον άλλον και η αξία αντλείται μόνο από την επιβεβαίωση, η σύνδεση γίνεται εύθραυστη.

Το άρθρο αυτό δεν αποσκοπεί στην καταδίκη τέτοιων σχέσεων. Αντιθέτως, επιχειρεί να αναδείξει μια πραγματικότητα που συχνά αποσιωπάται. Το χρήμα μπορεί να δημιουργεί συνθήκες, αλλά δεν εγγυάται σύνδεση. Και το βλέμμα μπορεί να επιβεβαιώνει, αλλά δεν αρκεί για να κρατήσει μια σχέση ζωντανή στον χρόνο.

Ίσως το πιο ουσιαστικό ερώτημα δεν είναι τι ανταλλάσσεται, αλλά τι μένει όταν οι ρόλοι αρχίσουν να φθείρονται. Εκεί φαίνεται αν η σχέση ήταν μόνο ασφάλεια και επιβεβαίωση — ή κάτι περισσότερο.

Μάρθα Χατζηϊωάννιδου

Ψυχολόγος Γνωστικής Συμπεριφορικής Προσέγγισης

MSc Κλινικής Ψυχολογίας

Ξάνθη