Πώς μιλάμε στα παιδιά για τις δύσκολες ειδήσεις;

Πότε η ενημέρωση βοηθά και πότε επιβαρύνει την ψυχολογία τους

Σε μια εποχή όπου οι αρνητικές ειδήσεις διαδέχονται η μία την άλλη και τα τραγικά γεγονότα προβάλλονται συνεχώς, η πραγματικότητα φαίνεται πιο σκληρή και πιο κοντινή από ποτέ. Ανάμεσα σε εικόνες και τίτλους, πολλοί γονείς αναρωτιούνται ποιο μέρος αυτής της πραγματικότητας είναι κατάλληλο για τα παιδιά τους.

Είναι προτιμότερο να τα προφυλάσσουμε από όσα συμβαίνουν ή να τα φέρνουμε σταδιακά σε επαφή με την αλήθεια; Ποια ενημέρωση είναι ωφέλιμη και ποια γίνεται υπερβολική;

Από τη μία υπάρχει η ανάγκη να διατηρηθεί η παιδική αθωότητα. Από την άλλη, η επιθυμία να μεγαλώσουμε παιδιά με γνώση, ευαισθησία και κατανόηση του κόσμου γύρω τους. Η ισορροπία ανάμεσα σε αυτές τις δύο ανάγκες αποτελεί μία από τις πιο απαιτητικές προκλήσεις της γονεϊκής καθημερινότητας.

Πόση αλήθεια χρειάζονται τα παιδιά;

Τα παιδιά δεν έχουν ανάγκη από όλες τις λεπτομέρειες ούτε από τη σκληρότητα με την οποία βιώνουν οι ενήλικες την επικαιρότητα. Χρειάζονται στήριξη ώστε να κατανοήσουν όσα συμβαίνουν με τρόπο συμβατό με την ηλικία και τη συναισθηματική τους ανάπτυξη. Η υπερβολική έκθεση σε δυσάρεστες ειδήσεις μπορεί να γεννήσει φόβο, ανασφάλεια ή σύγχυση, χωρίς να προσφέρει ουσιαστικό όφελος.

Πριν μοιραστεί ένας γονιός μια δύσκολη είδηση, καλό είναι να σκεφτεί: ποιο είναι το μήνυμα που θέλω να πάρει το παιδί μου; Θα το βοηθήσει να κατανοήσει τον κόσμο ή απλώς θα το ανησυχήσει;

Όταν μια πληροφορία δεν έχει ξεκάθαρο εκπαιδευτικό ή καθησυχαστικό σκοπό, είναι απολύτως θεμιτό να παραμείνει εκτός συζήτησης.

Αφήστε τις ερωτήσεις του παιδιού να ανοίξουν τον διάλογο

Οι συζητήσεις γύρω από δύσκολα θέματα χρειάζονται χρόνο και μέτρο. Οι πληροφορίες είναι προτιμότερο να δίνονται σταδιακά, με απλό λόγο και χωρίς δραματικές λεπτομέρειες. Εξίσου σημαντικό είναι να παρατηρούμε τις αντιδράσεις του παιδιού και να του δίνουμε χώρο να εκφράσει απορίες ή συναισθήματα.

Συχνά, τα παιδιά ρωτούν μόνο όσα μπορούν να διαχειριστούν. Απαντώντας ακριβώς σε αυτό που μας ρωτούν – και όχι σε περισσότερα – ενισχύεται το αίσθημα ασφάλειας και ελέγχου.

Η προστασία δεν σημαίνει άρνηση της πραγματικότητας

Η φροντίδα των παιδιών δεν συνεπάγεται την απόκρυψη της αλήθειας ή την ωραιοποίηση του κόσμου. Σημαίνει ότι παρουσιάζουμε την πραγματικότητα με τρόπο και ρυθμό που μπορούν να αντέξουν, υπενθυμίζοντάς τους ότι τα ίδια είναι ασφαλή και ότι υπάρχουν ενήλικες που τα προστατεύουν.

Ιδιαίτερα στις μικρότερες ηλικίες, η αίσθηση σταθερότητας και η καθησυχαστική στάση έχουν μεγαλύτερη αξία από τις λεπτομέρειες των γεγονότων. Η διαβεβαίωση δεν αποτελεί παραπλάνηση, αλλά ουσιαστική συναισθημα θωράκιση.

Πηγή:vwoman.gr/Επιμέλεια:ΜΚΜ