Σάββας Ιακωβίδης: “Νέα στρατηγική για επανίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας στη βάση μιας ευρωπαϊκής λύσης”

Αυτοί συνέταξαν ένα « Πλαίσιο αρχών για μια δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού με γνώμονα το Διεθνές και Ευρωπαϊκό Δίκαιο », το οποίο παρουσιάστηκε σε πανηγυρική συνεδρία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στις 12 Οκτωβρίου 2005. Θα ανέμενε κανείς ότι η Κυβέρνηση και ο τότε Πρόεδρος, Τάσος Παπαδόπουλος, με όλο το κομμωτικό, πολιτικό σύστημα, αφού σεβάστηκαν, όπως έλεγαν, το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, που αξιοποιούσαν τάχιστα αυτό το πρώτο πλαίσιο αρχών.

Άλλ’ όχι! Ο Τάσσος υποστήριζε ανένδοτα το Σχέδιο Ανάν που, ένδακρυς, είχε καλέσει τους πολίτες να το απορρίψουν βροντερά. ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ επέμεναν αδίστακτα να επαναφέρουν. Επισημαίνουμε τα πιο πάνω, επειδή στις 6 και 7 Φεβρουαρίου 2026 διοργανώθηκε από το Κέντρο Διεθνούς Δικαίου και Διπλωματίας/Διεθνολογικές Συναντήσεις Ναυπλίου, και τη Νομική Σχολή του Παν/μίου Λευκωσίας, σημαντική διημερίδα με θέμα: «Κυπριακό, λύσεις και ο ρόλος του διεκαιοπολιτικού Κεκτημένου».

Λογικά θα έπρεπε να το παρακολουθήσουν εκπρόσωποι του Υπουργείου Εξωτερικών, της Νομικής Υπηρεσίας, των κομμάτων, βουλευτές, δικηγόροι, δημοσιογράφοι, ώστε με ώσμωση και ζύμωση ιδεών και εισηγήσεων να επιχειρηθεί αυτό που πολλοί αναλύουμε και προτείνουμε: Μια νέα στρατηγική απεγκλωβισμού από την αγγλοτουρκοφρενική διζωνική με επιμονή στις θεμελιώδεις ιδρυτικές αρχές και αξίες της Ένωσης και του Διεθνούς Δικαίου.

Ποιο είναι το εξωφρενικό που, πλέον, χρήζει ψυχιατρικής ανάλυσης; Αφού οι Εγγλέζοι πρότειναν τη διζωνική που οι Τούρκοι ασπάστηκαν και οι Έλληνες ολεθρίως υιοθέτησαν, προ τετραετίας οι Τούρκοι την απολάκτησαν! Έκτοτε εμμένουν σε λύση δύο κρατών και δεν συζητούν καμία άλλη διαδικασία. Τι απαντά η ελληνική πλευρά, σήμερα, διά του Προέδρου Χριστοδουλίδη; Επιστροφή «εκεί που μείναμε στο Crans Montana» και επανέναρξη συνομιλιών στη βάση της διζωνικής, σχετικών ψηφισμάτων και των αρχών της ΕΕ.

Οι Τούρκοι τρεις φορές έδωσαν την ευκαιρία στους Έλληνες ν’ απαγκιστρώνονται από τον κατήφορο προς την τουρκοποίηση και ν’ αλλάξουν τη διαδικασία των συνομιλιών. Πρώτη ευκαιρία: Το 1983 ο κατοχικός Ντενκτάς, με την υποκίνηση της Άγκυρας, ανακάλυψε την «ΤΔΒΚ», δηλαδή πέταξε στον κάλαθο όλα όσα είχαν συνομολογηθεί μέχρι τότε.

Ο μ. Ο Κυπριανού κατέφυγε στον ΟΗΕ για να εισπράξει ψήφισμα, χωρίς κανένα πρακτικό αντίκρισμα. Δεύτερη ευκαιρία: Το 2004, ο κυπριακός Ελληνισμός απέρριψε το ανοσιούργημα Ανάν, που τεχνουργήθηκε και κυπριακαίς χερσί. Ο μ. Ο Τάσσος είχε μία, μοναδική και ιστορική ευκαιρία ν’ αναδειχθεί σε Εθνάρχη και ν’ αναλάβει την πρωτοβουλία νέας διαδικασίας συνομιλιών στην Ευρώπη, αυτήν τη φορά, βάση, αφού η Κυπριακή Δημοκρατία είχε ενταχθεί στην ΕΕ.

Ενήργησε μικροπολιτικά, προσδοκώντας την υποστήριξή του από το ΑΚΕΛ στις εκλογές του 2008. Τρίτη ευκαιρία: Οι Τούρκοι απέρριψαν τη διζωνική επειδή, προφανώς, δεν εξυπηρετούσε πλέον τον στόχο ελέγχου όλης της Κύπρου και εμμένουν σε λύση δύο κρατών, δηλ. συνομοσπονδία.

Πώς αντιδρά η ελληνική πλευρά; Επιμένει πεισματικά και σπαστικά σε μιαν αδιέξοδη πορεία και αρνείται να παραδεχτεί ότι ο κατευνασμός και οι ικεσίες δεν… καλοπιάνουν τον Τούρκο. Αντί να προτείνει δικό μας σχέδιο λύσης, το οποίο να εξηγήσει πειστικά σε διαμεσολαβούντες και τρίτους άλλους, ακολουθεί γελοιωδώς ό,τι προτείνουν οι ξένοι και οι Τούρκοι.

Αυτή ήταν μια από τις πολλές εισηγήσεις της διημερίδας που έγινε με τη συμμετοχή διακεκριμένων νομικών, διεθνών, διπλωματών από την Ελλάδα και την Κύπρο. Όπως και το 2005, διά της Επιτροπής των ξένων εμπειρογνωμόνων, έτσι και τώρα, προτάθηκε η επανένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας με νέο Σύνταγμα από Συντακτική Συνέλευση μέσω μιας ευρωπαϊκής διάσκεψης.

Αυτό, υπό την προϋπόθεση ριζικής αναθεώρησης από μηδενική βάση της ακολουθούμενης πολιτικής μας στο Κυπριακό και υιοθέτηση μιας ριζοσπαστικής στρατηγικής ολομέλειας αντιμετώπισης της Τουρκίας, σύναψη αμυντικών συμμαχιών με φίλες χώρες και διάσωση-σωτηρίας ξανά της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Αφού, λοιπόν, η Κυπριακή Δημοκρατία είναι κράτος-μέλος της ΕΕ οφείλει, πρώτον, να συμμορφώνεται προς τις θεμελιώδεις αρχές και τις ελευθερίες της. Δεύτερον, Λευκωσία και Αθήνα να απαιτήσει η ΕΕ να έχει πρωταγωνιστικό και όχι ρόλο απλού παρατηρητή στο Κυπριακό και να επιδείξει την αλληλογραφία της σε ένα κράτος-μέλος. Τρίτον, η διζωνική συνιστά πρωτοφανή παραβίαση των αρχών, ελευθεριών και αξιών της ΕΕ και του Ενωσιακού και Διεθνούς Δικαίου.

Τέταρτον, μελετημένη αξιοποίηση του Κοινοτικού Κεκτημένου και εφαρμογή του εφ’ όλης της επικράτειας της Κυπριακής Δημοκρατίας. Πέμπτον, οι Τούρκοι της Κύπρου να επιστρέψουν στην Κυπριακή Δημοκρατία, όπου θα γίνουν σεβαστά δικαιώματά τους, με αναλογική συμμετοχή τους στη διακυβέρνηση. Έκτον, Λευκωσία και Αθήνα να απαιτήσουν επιβολή κυρώσεων εναντίον της κατοχικής Τουρκίας, όπως η ΕΕ επιβάλλει στη Ρωσία.

Έβδομον, η Ελλάδα να οριοθετήσει, επιτέλους, την ΑΟΖ με την Κύπρο, όπως προτείνεται από τη Λευκωσία από το 2004. Όγδοον, η Κυπριακή Δημοκρατία να γίνει κανονικό κράτος χωρίς παρεμβάσεις, εγγυήσεις, ξένους στρατούς ή συνομοσπονδίες και πολιτειακά τερατουργήματα τύπου. Ανάν. Ένατον, η λύση και η ασφάλεια είναι ζητήματα που αφορούν κράτη και επηρεάζουν αμεσότατα και γειτονικά μας.

Κανένα σοβαρό κράτος δεν διαλύεται για να μετασχηματιστεί σε άγνωστο κάτι άλλο. Ο κυπριακός Ελληνισμός δεν θ’ αυτοκτονήσει κρατικά, πολιτειακά, εθνικά, βιολογικά, επειδή έτσι θέλουν ζηλωτές διζωνιστές και ξένοι υποβολείς. Πρόεδρος και πολιτική ηγεσία καλούνται να συναποφασίσουν μια νέα στρατηγική απεγκλωβισμού από τη δηλητηριώδη διζωνική. Να καταθέσουν δικό μας σχέδιο λύσης, το οποίο να εξηγηθεί σε όλους τους εμπλεκομένους.

Η λύση του Κυπριακού πρέπει να είναι ευρωπαϊκή, εγγυημένη μόνο από την ΕΕ, χωρίς παρεκκλίσεις και εποικοδομητικές ασάφειες. Ύψιστος στόχος, η διάσωση του κυπριακού Ελληνισμού από μια νέα τουρκοκρατία με τη διασφάλιση της τ/κ μειονότητας. Η κυπριακή Προεδρία της ΕΕ και οι σημερινές γεωπολιτικές συγκυρίες ν’ αξιοποιηθούν με αποφασιστικότητα, διορατικότητα, συγκροτημένη στρατηγική και πειστική διπλωματία.

simerini.sigmalive.com