Γιώργος Δημητριάδης : «Ροδόπη 2030»
Η 90ή Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης ανοίγει ξανά τη μεγάλη συζήτηση για την οικονομία, τις επενδύσεις και την επόμενη ημέρα της χώρας. Για εμάς, όμως, που ζούμε στη Ροδόπη, το ερώτημα πρέπει να είναι πιο απαιτητικό: ποιο κομμάτι αυτής της «επόμενης ημέρας» ανήκει στην Κομοτηνή;
Δεν έχουμε την πολυτέλεια να μετράμε την ανάπτυξη μόνο σε εξαγγελίες, κορδέλες και προϋπολογισμούς έργων. Πρέπει να τη μετράμε σε νέους ανθρώπους που επιλέγουν να μείνουν, σε επιστήμονες που επιστρέφουν, σε επιχειρήσεις που επενδύουν και σε οικογένειες που μπορούν να χτίσουν τη ζωή τους εδώ.
Τα στοιχεία του δημογραφικού είναι καμπανάκι. Οι γεννήσεις στη Ροδόπη μειώθηκαν από 870 το 2015 σε 398 το 2024. Το δημογραφικό, λοιπόν, δεν είναι μόνο κοινωνικό ζήτημα. Είναι βαθιά αναπτυξιακό. Και δεν αντιμετωπίζεται μόνο με επιδόματα. Αντιμετωπίζεται με σταθερή εργασία, αξιοπρεπείς αποδοχές, κατοικία, υποδομές και –πάνω απ’ όλα– προοπτική.
Γι’ αυτό η Ροδόπη χρειάζεται ένα «Σχέδιο 2030» με συγκεκριμένη ταυτότητα: να γίνει ένας περιφερειακός κόμβος Τεχνητής Νοημοσύνης, ψηφιακών υπηρεσιών και προηγμένης βιομηχανίας.
Η Κομοτηνή διαθέτει κάτι που πολλές περιοχές θα ήθελαν να έχουν ταυτόχρονα: Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο, Βιομηχανική Περιοχή, ανθρώπινο δυναμικό, ισχυρή γεωγραφική θέση στα ευρωπαϊκά σύνορα και ήδη σημαντική παραγωγική δραστηριότητα. Αυτό το οικοσύστημα πρέπει επιτέλους να συνδεθεί σε ένα ενιαίο σχέδιο.
Η πρόταση είναι συγκεκριμένη: δημιουργία ενός Thrace AI & Industry Hub, σε συνεργασία Πανεπιστημίου, Περιφέρειας, Δήμων και επιχειρήσεων. Ενός κόμβου όπου φοιτητές, ερευνητές και στελέχη θα συνεργάζονται πάνω σε εφαρμογές AI για τη βιομηχανία, την ενέργεια, τον αγροδιατροφικό τομέα, την υγεία και τη δημόσια διοίκηση. Παράλληλα, μπορεί να λειτουργήσει ως μηχανισμός κατάρτισης και επανακατάρτισης, ώστε η τεχνολογική μετάβαση να μη δημιουργήσει νέους αποκλεισμούς.
Και ταυτόχρονα, χρειάζεται οργανωμένη επενδυτική διεκδίκηση. Όχι αναμονή. Η Ροδόπη πρέπει να χτυπήσει τις πόρτες εταιρειών όπως Microsoft, Cisco, Accenture, Deloitte, Netcompany αλλά και ελληνικών τεχνολογικών ομίλων, διεκδικώντας development teams, cybersecurity units, κέντρα υποστήριξης και θέσεις υψηλής εξειδίκευσης. Παράλληλα, η ήδη υπάρχουσα βιομηχανική δραστηριότητα μπορεί να αποτελέσει τη βάση για ένα cluster πράσινης ενέργειας, αποθήκευσης, κυκλικής οικονομίας και έξυπνης παραγωγής.
Χρειάζεται, όμως, και ένας σαφής όρος: κάθε δημόσιο κίνητρο για επένδυση στη Θράκη να συνδέεται με πραγματικές θέσεις εργασίας, συνεργασία με το Δημοκρίτειο και δυνατότητες πρακτικής άσκησης για τους νέους της περιοχής. Η ανάπτυξη πρέπει να αφήνει αποτύπωμα στον τόπο, όχι απλώς σε έναν ισολογισμό.
Το ζητούμενο δεν είναι να μεταφέρουμε την Αθήνα στην Κομοτηνή. Είναι να δημιουργήσουμε στην Κομοτηνή λόγους για τους οποίους ένας νέος δεν θα χρειάζεται να φύγει για την Αθήνα.
Αν η ΔΕΘ θέλει πραγματικά να μιλά για την Ελλάδα του 2030, τότε η συζήτηση πρέπει να φτάσει μέχρι τη Ροδόπη.
Γιατί περιφερειακή ανάπτυξη δεν σημαίνει να χρηματοδοτούμε την απόσταση από το κέντρο. Σημαίνει να δημιουργούμε νέα κέντρα προοπτικής.